تعویض مفصل لگن
عمل جراحی تعویض مفصل لگن در موارد ذیل انجام میشود:
- ساییدگی مفصل لگن
- بد جوش خوردن شکستگیهای لگن و استابولوم
- سیاه شدن سر استخوان ران
- روماتیسم مفصل ران در ناحیه لگن
مراقبتهای بعد از عمل جراحی
مراقبت از زخم: زخم جراحی بیمار، بخیه شده و روی آن پانسمان قرار گرفته است. پانسمان باید هر چند وقت یکبار تعویض شود. فاصله زمانی بین تعویض پانسمانها را پزشک مشخص میکند و تا چند روز پس از جراحی ترشحات آبکی و زلالی دارد که ممکن است پانسمان را خیس کرده و یا روی پانسمان لکه بیاندازد. بعد از چند روز این ترشحات قطع میشود؛ تا وقتی که پانسمان روی زخم خیس میشود و یا روی آن لکه میافتد نیاز است که تعویض پانسمان در کمترین فاصله زمانی انجام شود و معمولا بعد از توقف ترشحات زخم، دیگر نیازی به تعویض مرتب زخم نیست.

تورم محل عمل: در چند ماه اول بعد از عمل مختصری تورم در محل عمل و اندام تحتانی مبتلا وجود دارد که طبیعی است، ولی هرگونه افزایش تورم بایده به اطلاع پزشک ارتوپد معالج رسانده شود.
تغذیه: قدری بی اشتهایی تا چند هفته بعد از عمل طبیعی است. بهتر است بیمار از مواد غذایی حاوی آهن زیاد و میوه استفاده کند. آب زیاد بنوشد. مواد حاوی مقادیر زیاد ویتامین کا مثل کلم بروکلی، جگر، لوبیا سبز، سویا، اسفناج، کلم، گل کلم، کاهو، عدس و پیاز را مصرف نکند. الکل ننوشد و از قهوه کمتر استفاده کند.
فعالیت
تا چند هفته بعد از جراحی، بیمار در شب یا در هنگام فعالیت ممکن است قدری ناراحت باشد که این حالت به تدریج از بین میرود. وی معمولا باید بتواند بعد از سه تا شش هفته از جراحی، فعالیت های سبک روزانه خود در خانه را انجام دهد.
آنتی بیوتیک: ممکن است بعد از عمل جراحی داروهای آنتی بیوتیک خوراکی برای بیمار تجویز شود تا مدتی از آنها در منزل استفاده کند.
عفونت: علائم عفونت احتمالی در ناحیه مفصل مصنوعی عبارتند از:
- تب بالا
- لرز تکان دهنده
- ترشح از محل زخم
- قرمزی و تورم در اطراف جای محل زخم جراحی
- درد در موقع فعالیت و حتی استراحت
در این مواقع بیمار باید فورا به پزشک معالج خود اطلاع دهد.
لخته شدن خون: بعد از جراحی داروهایی برای جلوگیری از لخته شدن خون در اندامهای تحتانی به بیمار داده میشود که ممکن است تزریقی یا خوراکی باشند. این داروها تا مدت زمانی که پزشک مشخص کرده است باید مصرف شوند. با تمام این اوصاف باز احتمال تشکیل لخته به صفر نمیرسد و وجود دارد. وقوع علائم زیر ممکن است به علت تشکیل لخته در عروق اندام تحتانی باشد و با دیدن آنها باید بلافاصله به پزشک معالح مراجعه کرد.
- درد در پشت ساق
- قرمزی در پشت ساق
- تورم پا یا ساق یا ران
وجود علائم زیر ممکن است نشانه این باشد که لخته به ریه رسیده است. در این موارد بیمار باید فورا به پزشک مراجعه کند.
- تنگی نفس ناگهانی
- درد قفسه سینه، بخصوص اگر با تنفس شدیدتر شود.
جراحی تعویض مفصل لگن یا ران یک عمل جراحی یکبار برای همیشه نیست. مفصل مصنوعی لگن عمر ابدی ندارد.
معمولا بعد از جراحی، بیمار میتواند با واکر یا با عصای زیر بغل راه برود. در بعضی روشهای تعویض مفصل گهگاهی تا سه ماه باید پا را روی زمین نگذاشت. بعد از تعویض مفصل لگن رعایت موارد زیر ضروری است.
در حمام
باید در حمام دستگیره هایی روی دیوار نصب شود تا بیمار در هنگام تغییر وضعیت از آنها استفاده کرده و از لیز خوردن خود جلوگیری کند.
صندلی حمام باید پایدار باشد و لیز نخورد.
در اتاقها
دو طرف پله ها باید دستگیره داشته باشند تا بیمار در حین بالا و پایین رفتن از پله از آنها استفاده کند. تمام فرشهای لغزنده و سیمهای برق رها شده در کف منزل باید جمع آوری شوند تا احتمال زمین خوردن بیمار کاهش یابد.

در هنگام نشستن
یک صندلی مناسب برای بیمار یک صندلی محکم است که محل نشیمن آن زیاد گرم نباشد و در موقع نشستن روی آن در حالی که کف پاها روی زمین قرار میگیرد نباید زانوها بالاتر از مفصل ران قرار بگیرند. صندلی باید دو دسته داشته باشد و پشتی آن محکم باشد.
بیمار باید همیشه یک بالشت کم سفت داشته باشد تا وقتی بیرون از منزل خود بود روی صندلی ماشین یا مبل یا صندلی بگذارد، بطوری که زانوهای وی پایین تر از سطح مفصل هیپ قرار بگیرد.
بیمار باید همیشه یک بالشت کمی سفت داشته باشد تا وقتی بیرون از منزل خود بود، روی صندلی ماشین یا مبل یا صندلی بگذارد بطوری که زانوهای وی پایین تر از سطح مفصل هیپ قرار بگیرد.
صندلی بخصوص صندلی که پشت میز غذا خوری قرار گرفته است، باید پایه بلندتر از معمول داشته باشد. در هنگام نشستن بیمار نباید پاهای خود را روی یگدیگر بیاندازد چون احتمال دارد با این کار مفصل ران در برود. باید برای همیشه از توالت پایه دار (فرنگی) استفاده کرد. ارتفاع محل نشستن این توالت باید کمی بالاتر از معمول باشد، بطوری که در هنگام نشستن بر روی آن زانوهای بیمار در سطح لگن وی قرار گیرد نه بالاتر از آن.