ایسکمی اندام (کاهش یا نرسیدن خون به اندام)

نرسیدن یا کم رسیدن خون به اندام فوقانی یا تحتانی بدن موجب ایسکمی میشود. ایسکمی باعث کمبود اکسیژن و مواد مغذی در بخش هایی از بدن میشود. این امر باعث آسیب بافت ها و سوء کارکرد اندامها می گردد. از مهمترین انواع ایسکمی می توان به ایسکمی مغزی، ایسکمی قلبی، ایسکمی روده ، ایسکمی پوستی، ایسکمی کلیه ها و ایسکمی اندام ها می باشد.

علت

تصلب شرایین (گرفتگی عروق)، لخته شدن خون، انقباض عروق، اختلالات مادرزادی قلبی، فشار خون پایین، بیماری خون (سلول داسی شکل)، ضربه ها و بیماری های روماتیسمی

علائم و نشانه های تشخیصی

درد ناگهانی در ناحیه درگیر به خاطر انقباض خود به خودی عضله به علت کمبود اکسیژن رسانی بافتی و جمع شدن اسید در بافت ها اتفاق می افتد.
بی حسی و اختلال در حرکت (که فرد در حین راه رفتن دچار لنگش متناوب میشود.)
نبض ضعیف و یا نبود نبض به علت کمبود رسیدن خون به اندام می باشد.
دمای قسمت پایین تر از منطقه درگیر شده به علت نرسیدن خون کاهش و سردتر میباشد.
رنگ پریدگی یا تغییر رنگ و لکه های خالدار در اندام مشاهده می شود.

بررسی و یافته های تشخیصی

اکوکاردیوگرافی دو بعدی قفسه سینه یا TEE، تصویربرداری از قفسه سینه و الکتروکاردیوگرافی. علاوه بر این آنژیوگرافی نیز ممکن است انجام شود.

روش های مختلف برای درمان ایسکمی

درمان های جراحی

آنژیوپلاستی (ترمیم عروق) – گرفت (پیوند) بای پس عروق، اگر کاهش خون رسانی به دلیل تصلب شرایین (گرفتگی عروق باشد پلاک های چربی یا لخته خون از داخل عروق خارج می شود.
اگر کاهش خون رسانی حاد باشد داروهای ضد لخته برای بهبود جریان خون در اندام تحتانی یا فوقانی شروع می شود.

درمان طبی

ورزش، ترک سیگار، کاهش مصرف چربی، کنترل فشارخون، کنترل دیابت.

تدابیر پرستاری بعد از عمل

سطح فعالیت بیمار توسط پزشک مشخص میگردد
درمان ضد انعقاد ممکن است بعد از جراحی برای پیشگیری از تشکیل مجدد ترومبوز (لخته) در محل قبلی ادامه یابد.
مصرف چربی بخصوص چربی حیوانی را محدود کنید.
در صورت بی حسی، درد، سردی اندام به پزشک خود مراجعه کنید
لباس های تنگ و چسبان نپوشید و از پوشیدن لباس زیرتنگ به خصوص در ناحیه زانو پرهیز کنید (ایسکمی در پاها باشد.)
کفش تنگ نپوشید و کمربند خود را محکم نبندید.
از جوراب هایی با جنس پنبه نرم جهت جذب رطوبت استفاده کنید.
معاینات یا مراجعه منظم به پزشک معالج خود داشته باشید.
از حمام داغ و کیف آب گرم و تشک برقی استفاده نکنید.
سیگار را ترک کنید و روزانه پاها را از نظر زخم و قرمزی بررسی کنید.
ورزش های منظم با اجازه پزشک انجام دهید.
در صورت داشتن بخیه، محل عمل روزانه پانسمان شود بعد از برداشتن بخیه ها میتوانید طبق نظر پزشک استحمام کنید.
در صورت مصرف داروی ضد انعقاد از ضربه به سر و اندام ها جلوگیری کنید در صورت بروز علایم خونریزی از لثه، خون درمدفوع یا استفراغ خونی و تجمع خون در محل ضربه سریعا به اورژانس یا پزشک مراجعه کنید.