راهنمای قبل از آزمایش و تصویربرداری
پریتونیت
به معنی التهاب در پرده صفاق میباشد.صفاق غشایی شبیه ابریشم می باشد که در دیواره داخلی شکم قرار گرفته و عضو های داخل شکم را می پوشاند. التهاب صفاق در اثر عفونت های قارچی یا باکتریایی روی می دهد. این بیماری می تواند ناشی از پارگی دراحشا شکم و یا آسیب یا صدمه (گلوله یا چاقو) و یا دیالیز صفاقی مداوم سرپایی ایجاد شود. درمان این بیماری مبتنی بر درمان فوری عفونت و در صورت لزوم برطرف کردن شرایط زمینه ای می باشد. درمان پریتونیت شامل استفاده از آنتی بیوتیک ها و در برخی موارد جراحی می باشد. عدم درمان پریتونیت می تواند عوارض مرگباری را به همراه داشته باشد. اگر شما دیالیز صفاقی دریافت می کنید با رعایت کردن موارد بهداشتی می توانید قبل، در طول و بعد از انجام دیالیز خود را نسبت به این بیماری در امان دارید.
روش های تشخیص
- نمونه برداری ازمایع صفاق که در صورت وجود گلبول سفید زیاد در آن نشان دهنده عفونت یا التهاب است.
- آزمایش خون که نمونه خون از شما گرفته شده و تعداد بالای گلبولهای سفیدخون را آزمایش می کنند.
- عکس برداری ازشکم و یا سی تی اسکن
علائم پریتونیت عبارت است از:
- احساس درد و حساس شدن در ناحیه شکم
- نفخ و یا احساس پری در شکم
- تب
- تهوع و استفراغ
- از دست دادن اشتها
- اسهال
- کاهش ادرار
- احساس تشنگی
- ناتوانی در دفع مدفوع یا گاز
- احساس خستگی و ضعف
- تورم شکم
درمان پریتونیت (التهاب صفاق)
- آنتی بیوتیک ها: برای مبارزه با باکتری و همچنین پیشگیری از انتشار عفونت بیمار برای دورهای آنتی بیوتیک هایی را دریافت خواهد کرد.
عمل جراحی: عمل جراحی پریتونیت اغلب به منظور برداشت بافت عفونی، درمان علت زمینهای عفونت و پیشگیری از انتشار عفونت انجام میشود. - سایر درمان ها: بسته به علائم پریتونیت درمان در بیمارستان براساس دریافت داروهای ضد درد، سرم، اکسیژن مکمل و در برخی موارد تزریق خون وتعبیه سوند معده (لوله معده) برای کنترل ترشحات وسوند ادراری برای کنترل حجم ادراری تا مایع درمانی مناسب صورت گیرد خواهد بود. در صورتی که فرد در اثر دیالیز صفاقی به پریتونیت مبتلا شده باشد در آن صورت پزشک توصیه خواهد کرد تا دیالیز به مدت چند روز به شیوه دیگری انجام شود تا بدن بتواند از عفونت رهایی یابد. اگر پریتونیت پایدار بوده و یا عود کند در این صورت باید دیالیز صفاقی متوقف شده و فرم دیگری از دیالیز انتخاب شود.
احتمال نیاز به اوستومی دربیماران
اوستومی ایجاد مسیری است بین اندام و پوست بیرونی که برش دایره ای شکل کوچکی برجداره شکم زده و بخشی از روده از شکاف بیرون آورده میشود.
به دو شکل میباشد:
- ایلئوستومی
- کلوستومی
که میتوانند موقتی یا دائمی باشند.
آموزشهای پس از عمل به بیمار
- تا رسیدن به هوشیاری کامل و برگشت صداهای روده و اجازه پزشکتان از راه دهان چیزی نباید بخورید؛ مایعات و داروهای مورد نیاز از طریق سرم برای شما تجویز میگردد.
- پس از عمل در وضعیت نیمه نشسته قرار بگیرید؛ این وضعیت از وارد آمدن فشار به محل جراحی جلوگیری میکند.
- لازم است پس از عمل آموزش دربارهی تنفس عمیق – تغییر وضعیت بدن به شما داده شده را انجام دهید. با رعایت این توصیهها خطر عفونت و روی هم خوابیدن ریه ها کاهش میابد.
- دراز کشیدن به مدت طولانی بهبودی را کند میکند؛ در صورتی که خودتان قادر نیستید جابهجا شوید با کمک پرستار و همراه وضعیت خود را در تخت تغییر دهید.
- هنگام سرفه و عطسه و تنفس عمیق برای پیشگیری از بروز درد روی ناحیهی عمل خود را نگه دارید.
- از انجام فعالیتهای سنگین و بلند کردن اجسام سنگین ۴ تا ۶ هفته بعد از عمل خودداری کنید و ممکن است پزشک برای شما شکم بند تجویز کند. ورزش خود را با پیاده روی کوتاه با اجازه پزشک شروع کنید.
- در صورت اجازه پزشک جهت شروع رژیم غذایی بعد از عمل از خوردن غذا های نفاخ (لوبیا، نخود، ذرت، خیار، نوشابه، تربچه و…) خودداری کنید و غذاهای پرچرب مصرف نکنید.
- در صورت داشتن اوستومی نحوه مراقبت از آن توسط پرستار به شما آموزش داده خواهد شد.
- اگه دچار یبوست شدید حتما به پزشک مراجعه کنید.
- در صورت مشاهده هرگونه تغییر در محل عمل جراحی مانند قرمزی، تورم و التهاب و افزایش درد فورا به پزشک معالج خود مراجعه کنید
- تا زمان کشیدن بخیه ها و دستور پزشک، استحمام نکنید.
- داروهای تجویز شده توسط پزشک را مرتب مصرف کنید. در صورت استفاده از داروهای ضدانعقاد و داروهای دیگر پزشک را در جریان بگذارید.
